Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/5851 K.2022/2964

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiği, yeterli delil bulunmadığı, fazla ceza tayin edildiği, takdiri indirim şartlarının oluştuğu halde uygulanmadığı, lehe hükümlerin uygulanmadığı, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine dair temyiz istemlerinin reddi ile hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan ... ve ...'in, sanık ...'ın, yanında ismini bilmedikleri üç arkadaşı ile kendilerini takip ederek önlerini kesmeye çalıştıkları, araçlarının arıza yapması ile durduğu, takip eden araçtan inen şahısların ...'in olay yerinden kaçması ile araçta yalnız kalan ...'i darp ettikleri ve ardından olay yerinden ayrıldıkları yönündeki ifadeleri, alınan doktor raporu ve tüm dosya kapsamından, mevcut haliyle sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK.nın 86/2, 3- e maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunu oluşturduğu, mağdurların rızası hilafına bir yerde kalma ya da bir yere gitme hürriyetlerinin kısıtlandığına dair emare bulunmadığı,

eylemin kasten yaralama ile sınırlı kaldığı gözetilmeden, sanığın aşamalardaki inkara yönelik savunmasının aksine, atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,