Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/6089 K.2022/5897

... ...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık tarafından verilen 03.10.2016 tarihli dilekçenin eski hale getirme talebini de içerdiği, eski hale getirme istemi hakkında karar verme yetkisinin CMK.nın 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu, ileri sürülen mazerete dair bilgi ve belge bulunmadığı, 16.10.2015 tarihinde talimat yoluyla Osmaniye 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nde alınan savunmasında bildirdiği adresine yapılan 02.09.2016 tarihli tebligatın usulüne uygun olduğu anlaşılmakla;

Yokluğunda verilen ve usulüne uygun olarak 02.09.2016 tarihinde tebliğ edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 03.10.2016 tarihinde sanığın temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; mahkemece süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın eski hale getirme ve temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin 10.11.2016 tarihli ek kararın ONANMASINA,

2) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında yaşı küçük mağdure ...'a karşı eylemlerinden dolayı hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nın 109/2 maddesi gereğince tespit edilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının aynı kanunun 109/3-a-b-f maddesi gereğince bir kat artırıldığında 4 yıl 12 ay yerine 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

./..

S/2