Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/6241 K.2022/4419

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz süresinin geçmesinden doğan sonuçları ortadan kaldırmak üzere başvurulan eski hale getirme talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'a ait bulunmasına rağmen yerel mahkemece bu istemle ilgili olarak verilen kararların hukuken geçersiz ve yok hükmünde bulunduğu belirlenip, sanık ...'ın eski hale getirme ve temyiz niteliğinde bulunan talebinin reddine ilişkin 23.02.2015 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek, ek karar kaldırılarak 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre.

"Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır." hükmü gereği, sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün sanığın duruşmada bildirdiği adresine tebligat yapılmadan doğrudan MERNİS adresine tebliğ yapılmış olması karşısında, tebligatın usulüne uygun olmadığı, sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Sanıkların üzerlerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna konu eylemlerini cinsel amaçla işlediklerine dair herhangi bir söz veya eylemlerinin bulunmaması karşısında, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.