Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/6341 K.2020/9990

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanığın temyiz dilekçesine ek olarak sunmuş olduğu ...

Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 13.09.2007 tarih ve 19146 numaralı sağlık kurulu raporunda, zeka geriliği, sol ve sağ kulakta ileri derecede işitme kaybı bulunduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini ortadan kaldıran veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmasına yol açan bir akıl hastalığı ve yüklenen suç yönünden cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden ya da Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınarak sonucuna göre,

5271 sayılı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu müdafii de atanmak suretiyle hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; 2-Sanığın mağduru rehin alması aşamasında, olay mahallinden uzaklaşamaması akabinde polislerin müdahalesi sonucu eylemi tamamlayamadığı anlaşılmakla, TCK.nın 35. maddesi uyarınca eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeksizin sanık hakkında tamamlanmış suçtan hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.02.2020 gününde 2 nolu bozma gerekçesi yönünden oyçukluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Bu suçun hareket unsuru, kişinin hareket özgürlüğünden yoksun bırakılmasıdır. 5237 sayılı TCK bu hususu, bir kimseyi bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakma olarak öngörmüştür. Kişi özgürlüğünü yoksun kılmanın, uzun veya kısa süreli olmasının bir önemi bulunmamaktadır. Bu suçun oluşup oluşmadığını, hakim somut olayın özelliğine göre belirleyecektir.

Ancak, failin mağdurun hürriyetini 5-10 dk için bile olsa kısıtlaması, bu suçun meydana geldiğini kabul etmek için yeterlidir. Özgürlüğü sınırlama süresi konusunda, 5237 sayılı TCK’da herhangi bir açıklama bulunmamaktadır. Burada önemli olan, mağdurun hürriyetinin kısıtlanması ve mağdurun istediği şekilde davranmasına, istediği yere gitmesine engel olunmasıdır.

Mağdurun karşı karşıya bırakıldığı engelleri kolaylıkla geçerek, istediği gibi hareket edememesi suçun oluşması için yeterlidir.

Tüm dosya kapsamına, iddia ve kabule göre; “Olay günü gece saatlerinde mağdurun cadde üzerinde yürüdüğü sırada, sanığın mağduru yakalayıp elinde bulunan bıçağı boğazına dayayarak “seninle konuşayacağız” dediği ve mağduru boğazında bıçak olacak şekilde 100 metre kadar götürdüğü, polisin müdahalesiyle mağdurun kurtarıldığı olayda sanığın mağdurenin boğazına bıçak dayamasından, kurtarıldığı yere kadar yaklaşık 100 metre boyunca hürriyetini kısıtladığı bu nedenle suçun tamamlandığı anlaşılmaktadır. Vatandaşlar ve görevliler tarafından hürriyeti tahdit edilen mağduru ve sanığı takip etmeleri suçun kalkışma aşamasında kaldığının kabulü için yeterli değildir.

Daha çok mala karşı suçlar ya da konusu eşya olan suçlar için kabul edilen bu düşüncenin konusu insan olan suçlar için kabulü mümkün değildir. Bu nedenle, suç tamamlandığı ve mahkemenin uygulamasının usul ve yasaya uygun bulunduğu halde sayın çoğunluğun suçun teşebbüste kaldığı gerekçesine dayalı (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.18.02.2020