Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/6922 K.2022/4111

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğundan verilen hükmün, sanığın aynı zamanda mernis adresi olan beyan ettiği adrese 30.01.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanık ... adına temyiz talebinde bulunan müdafii Av. ...'ın ise dosya ve UYAP sisteminde vekaleti bulunmadığı gibi duruşmalara da katılmadığı, yine sanığın savunmasının alındığı 18.03.2014 tarihli celsede avukat talebinin olmadığını belirterek kendi savunmasını yaptığı, bu bağlamda sanık asile yapılan tebligatın geçerli olduğu anlaşılmakla, CMUK'nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 09.02.2015 tarihinde hükmü temyiz eden sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık ...'in temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıkların olay tarihinde hırsızlık amacı ile ruh bakımından kendini savunamayacak durumda olduğu rapor ile tespit edilen 75 yaşındaki mağdurun evine girdikleri ve ses üzerine uyanan mağduru boğazına bıçak dayayarak ellerini kollarını koli bandı ile bağladıkları, akabinde mağduru bu şekilde bırakarak evden ayrıldıkları olayda; sanıkların eylemlerini birden fazla kişi ile birlikte işledikleri sabit olmasına rağmen sanıklar hakkında cezalandırma yapılırken 109/3-b maddesinin uygulanmamış olması, sanıkların atılı suçu silahla, kendini beden ve ruh bakımından kendini savunamayacak mağdura karşı ve birden fazla kişi ile birlikte işlemeleri karşısında, TCK'nın 3 ve 61. maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109/3-a, b, f maddelerindeki

birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır