Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/6994 K.2022/4331

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Cebir veya tehdit kullanılarak işlenilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun işlenmesi amacıyla ya da sırasında gerçekleşen neticesi sebebiyle ağırlaşmış haller dışındaki kasten yaralama fiillerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu ve ayrı bir suç olarak değerlendirilemeyeceği, TCK.nın 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren suçtan hüküm kurulması gerektiği, sanığın, yaşı küçük mağdur ...'ın çalıştığı iş yerine gelerek ... adlı kişiyi sorduğu, mağdurun ise şahsın nerede olduğunu bilmediğini söylemesi üzerine mağduru zorla aracına bindirerek "miçi" adlı yere götürdüğü,

burada ele geçirilemeyen bıçak ile vücuduna çizikler atmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı olayda eylemin kül halinde 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-a-f maddelerinde yer alan cebir uygulamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden hukuki anlamda tek suç sayılan fiilin vasıf yönünden bölünerek yazı şekilde ayrı ayrı hükümler kurulması suretiyle CMK.nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,