Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/7268 K.2020/1110

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 430/1,61/1 maddelerine göre belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden TCK'nın 65/3. maddesi gereği 1/2 oranında indirim sonucu netice cezanın 10 ay hapis cezası yerine 5 ay hapis cezası olarak belirlenmesi ve yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilen ilk hükümde TCK'nın 433. maddesi gereği cezadan 1/2 oranında indirim yapıldığı halde, son hükümde TCK'nın 433. maddesinin uygulanmaması, netice cezanın ilk hükümde olduğu gibi 5 ay olarak belirlenmesi nedeniyle sonuca etkili olmayacağından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarih ve 2017/853 esas, 2018/135 karar sayılı ilamı ve 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilamı da gözetildiğinde; bozmadan önce verilen ve yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilen Tokat Ağır Ceza Mahkemesi’nin 20.09.2006 tarih, 2005/16 esas, 2006/284 karar sayılı kararı ile hükmedilen hapis cezasının 647 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince teciline karar verildiği ve aleyhe temyiz olmaması nedeniyle CMUK'nın 326/son madde ve fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezasının ertelenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,