Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/7323 K.2022/6565

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 20.11.2020 tarih 2019/2 Esas ve 2020/3 Karar sayılı kararı nazara alındığında, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre tebligat; öncelikle tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde Kanun’un 21/1. maddesine göre yapılır, muhatabın bilinen en son adresine çıkartılan tebligatın iade edilmesi ve adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adresten farklı olması halinde; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine mernis adresi şerhi verilerek Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat çıkartılması yeterli olduğu;

ancak somut olayda sanık ...'ye gerekçeli kararın tebliğinin doğrudan MERNİS adresine Kanun’un 21/2. maddesine göre yapıldığı anlaşılmakla, yapılan tebligatın usulsüz olduğu bu nedenle, sanığın müdafii aracılığıyla yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 76/2. maddesi uyarınca mağdurenin beden muayenesinin yapılmasına rızasının bulunmadığına dair bir beyanının olmaması ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların şahsına zarar verdikleri mağdureyi, soruşturma başladıktan sonra serbest bıraktıklarının anlaşılması karşısında, Tebliğnamedeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.