Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/7555 K.2020/14577

Gereği görüşülüp düşünüldü:

CMK.nın 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3, CMK.nın 34. ve 230. maddeleri ve Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.2014 gün ve 2013/8-830 Esas, 2014/502 Karar sayılı kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması ya da bu unsurları içeren gerekçesi ile birlikte hükmün açıklanması gerekirken, açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre ise,

TCK'nın 61/4. ve 5. maddelerine göre, sanık hakkında temel ceza belirlenip, sırasıyla TCK'nın 109/3-a ve 109/5. maddeleri gereği cezadan artırım yapılmasından sonra, teşebbüs ve takdiri indirim nedenlerini düzenleyen TCK'nın 35. ve 62. maddeleri tatbik edilerek sonuç cezanın belirlenmesi yerine,uygulama sırasında hataya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,