Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/8011 K.2022/7140

...

Gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Sanık hakkında silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen suçların yasa maddelerinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e maddesinde belirlenen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son usulü işlem olan 23.10.2013 tarihli mahkumiyet kararından temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olduğundan;

sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmekle, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarından kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanık hakkında kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamında göre; Müşteki ile sanığın karı koca oldukları, olay günü müşteki ...'ın eşi olan ...

'dan ayrılmak istediğini söylediği sonrasında sanık ve müştekinin arasında kavga meydana geldiği kavga olayının son bulmasından sonra sanık evden çıkıp giderken evin giriş kapısını mağdurenin üzerine kilitleyip olay yerinden ayrıldığı olayda sanığın cebir tehdit ve hile olmaksızın müştekiye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği anlaşılmakla eylemine uyan TCK.nın 109/1, 3-e maddesi ve fıkraları uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

./..

S/2