KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2019/8506 E., 2019/11248 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Eylül 2019
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ... hakkında 25.11.2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı TCK.nın 109/1. madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyetine dair; ANKARA 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2015 gün ve 2014/854 esas, 2015/258 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ancak denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hakkındaki hüküm açıklanırken aynen açıklanması gerekirken Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.10.2012 tarihli 2009/1079 E.-2009/1350 K. sayılı ek kararı ile hükmedilen hapis cezasının ertelendiği, bozmadan önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen bu kararın aleyhe temyiz olmaması nedeniyle CMUK.nın 326/son madde ve fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezasının ertelenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde sanık hakkında cezanın belirlendiği bölümden sonra gelmek üzere "1412 sayılı CMUK.nın 326/son maddesi uyarınca hükmedilen hapis cezasının, TCK.nın 51/1 maddesi uyarınca ertelenmesine, TCK.nın 51/3. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2019/8506, K. 2019/11248, 24 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama