Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/8566 K.2022/6464

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.10.2018 gün ve 2016/7-127 Esas, 2018/482 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, aynı fiilden dolayı iki ayrı mahkumiyet kararı verilmesi Ceza Muhakemesi Kanununa aykırılık oluşturacaktır.

Olay günü müşteki ...'la birlikte ikamet ettiği konuta gelip müşteki ...'den ehliyet ve ruhsatını isteyen sanıkla müşteki arasında tartışma çıktığı, müşteki ve mağdurun evden çıkmak üzere kapıya yönelmeleri üzerine sanığın müşteki ...'yi kolundan yakalayıp saçlarından çekerek kafasını komşu dairenin kapısına vurup her iki mağduru zorla sürükleyerek evin içerisine çekip oturma odasına getirdiği,

mağdur ...'yi tekme ve yumrukla darp edip bıçakla bacağından yaralayıp polise giderseniz sizi öldürürüm diyerek tehdit ettiği, mağdure ve müştekiye yönelik gerçekleştirilen eylemlerin bütün halinde cebir ve tehditle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu,

ayrıca dava konusu edilen tehdit eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olması nedeniyle TCK.nın 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren sadece kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ceza tayini gerektiği gözetilmeden, sanığın tek olan eylemi nitelik yönünden ikiye bölünerek iki ayrı hüküm kurulmak suretiyle CMK.nın 225/1. maddesine muhalefet edilmesi,

Kabule ve uygulamaya göre de;

a-Sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla ve çocuğa karşı işlemesi karşısında, TCK'nın 3. ve 61. maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109/3-a-f maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Mağdur sayısınca atılı suçun oluşacağı gözetilmeden, sanığın yazılı şekilde bir kez cezalandırılmasına karar verilmesi,