Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/8581 K.2021/14973

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanıkların temyiz taleplerinin yapılan incelenmesinde;

Ceza Genel Krulu'nun 25/10/2008 gün ve 2016/7-127 Esas, 2018/482 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine göre, hükmün konusu iddianamede gösterilen fiil olduğu, "Yargılamayı yapan mahkemenin fiilin hukuki niteliğini takdirde iddia ve savunmalarla bağlı olmadığı, Kanunun açık ve kesin olan bu hükmün karşısında, mahkemece sanığın yargılama sonucunda sabit kabul edilen fiilinin hukuksal niteliğine göre hüküm kurulmakla yetinilmesi gerekirken, fiil nitelik yönünden ikiye bölünerek, aynı fiilden dolayı iki ayrı mahkumiyet kararı verilmesi Ceza Muhakemesi Kanununa aykırılık oluşturacaktır."

a-Olay günü ...'nu yolda gören sanık ...'in mağduru dövdüğü, daha sonra diğer sanıklar ..., ... ve ...'la birlikte sanık ...'in kullanmış olduğu araca zorla bindirip araçta dövmeye devam ettikleri sanık ...'in bıçakla mağduru bacağından yaraladığı, dere kenarına götürüp oradada mağduru tüm sanıkların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları eylemin kül halinde 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-a-b maddelerinde yer alan birden fazla kişiyle silahla ve cebir uygulamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu,

kasten yaralamanın suçun unsuru olduğu ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği, 5237 sayılı Kanunun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-a-b maddeleri gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eylemin bölünerek ayrı ayrı hükümler kurulması,

S/2