Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/9588 K.2019/12286

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-g ve 31/3. maddeleri gereğince 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 23. maddesi gereğince 3 yıl denetime tâbi tutulmasına dair Kartal (Kapatılan) 2. Çocuk Mahkemesinin 16.02.2010 tarihli ve 2007/101 esas, 2010/67 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün açıklanması ile 5237 sayılı Kanun'un 151/1-g, 31/3 ve 52/2. maddeleri gereğince 4.800,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 4. Çocuk Mahkemesinin 04.04.2018 tarihli ve 2017/593 esas,

2018/290 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 03.02.2014 tarihli ve 2013/23474 esas, 2014/2417 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere.

5271 sayılı Kanun’un 231/8. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması hâlinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve zamanaşımının denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, somut olayımızda suça sürüklenen çocuk hakkında Kartal (Kapatılan) 2. Çocuk Mahkemesinin 16.02.2010 tarihli ve 2007/101 esas, 2010/67 sayılı kararına konu ilk kararın 16.03.2010 tarihinde kesinleştiği, Kartal 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.11.2012 tarihli ve 2012/350 esas,

2012/323 sayılı kararına konu ikinci suçun ise 26.04.2012 tarihinde işlendiği ve söz konusu bu kararın 10/04/2017 tarihinde kesinleştiği gözetildiğinde, sanık hakkında duran zamanaşımı süresinin ikinci suçun işlenme tarihi olan 26.04.2012 tarihinde yeniden işlemeye başladığı,

suç tarihi olan 11.06.2006 tarihi ile hükmün açıklanarak mahkûmiyet kararının verildiği 04.04.2018 tarihleri arasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01.03.2019 gün ve 696 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2019 gün ve KYB/2019-24000 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla

incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle, 5237 sayılı TCK.nın 152/1. maddesinde yapılan değişikliğin, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu Kanun değişikliğine göre, 5237 sayılı Kanun'un 152. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “altı” ibaresinin “dört” şeklinde değiştirildiği, buna göre, 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 2 ve 152/1-g maddelerine göre, nitelikli mala zarar verme suçunda 15-18 yaş aralığındaki çocuklar açısından; asli zamanaşımı süresinin 5 yıl 4 ay, olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 7 yıl 12 ay olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

kayden 02.01.1989 doğumlu olup suç tarihi olan 01.06.2006 tarihinde 15 yaşını doldurup 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle lehe olan 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde belirlenen 7 yıl 12 aylık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dönemdeki durma süresi de belirtilen olağanüstü zamanaşımı süresine eklendikten sonra suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden davanın düşürülmesi kararı yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,