Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/9937 K.2019/12278

Hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 292/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ERCİŞ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.09.2018 tarihli ve 2018/61 esas, 2018/346 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı hükümlü veya tutuklunun kaçması suçu nedeniyle yapılan yargılaması neticesinde Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.06.2018 tarihli ve 2018/386 esas, 2018/669 sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği ve anılan kararın 16/07/2018 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir.” hükmü gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken,

yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 06.03.2019 gün ve 15508 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.03.2019 gün ve KYB/2019-26736 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü: 5271 sayılı CMK.nın 223/7. maddesinde "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir." hükmünün yer aldığı, Ceza Genel Kurulu'nun 13.04.2010 tarih 2010/1-9 esas, 2010/83 sayılı kararında da vurgulandığı üzere; konusu ve tarafları aynı olan suçun iki ayrı davaya konu edilmesi halinde, daha sonradan düzenlenen iddianame ile açılan ikinci kamu davasının, aynı eylem nedeniyle açılan mükerrer dava niteliğinde olup açılan bu ikinci kamu davasının CMK.nın 223/7 maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği,

Somut olayda; hükümlü ...'in Erciş 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/256 esas, 2016/37 karar sayılı ilamı ile vermiş olduğu 2 yıl 13 ay 14 gün hapis cezasını Karşıyaka Denetimli Serbestlik Müdürlüğü nezdinde denetimli serbestlik tedbirleri uygulanmak suretiyle infaz etmekte iken, Karşıyaka İnfaz Hakimliği'nin 22.11.2017 tarih ve 2017/5262 esas,

2017/5116 sayılı kararı ile denetim planına uymamakta ısrar ettiği gerekçesiyle denetimli serbestlik kararının kaldırılarak 5275 sayılı Yasanın 105/a maddesinin 6.b bendi gereğince kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verildiği ve bu ek kararın hükümlüye 12.12.2017 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen hükümlünün 2 gün içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığı'na teslim olmayarak firar etmesi ile ilgili olarak,

Erciş Cumhuriyet Başsavcılığının 23.01.2018 tarihli iddianamesi ile Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan dava neticesinde Mahkemenin 2018/61-346 esas-karar sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sonucu, 04.09.2018 tarihli karar ile hükümlünün TCK.nın 292/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın 25.09.2018 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği, aynı eylem ile ilgili olarak Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.04.2018 tarihli iddianamesi ile açılan davada yargılanan hükümlünün, Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/386-669 esas-karar sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sonucu,

22.06.2018 günü TCK.nın 292/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilip kararın 16.07.2018 günü istinaf edilmeden kesinleştiğinin anlaşılması karşısında,

Kanun yararına bozma talebine konu edilen Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinde görülen davaya ait iddianamenin Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinde görülen davaya ait iddianameden önce düzenlenmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK.nın 223/7. maddesinde yer alan "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir." hükmü uyarınca, iddianamesi daha sonradan düzenlenen Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesince aynı fiil nedeniyle açılan mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden ve bu mahkeme hükmüne yönelik kanun yoluna başvurulması mümkün bulunduğundan;