Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/10080 K.2023/3194

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı 16.12.2015 tarihli iddianamesiyle sanığın hakaret ve "Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma" suçlarından cezalandırılması için davalar açılmış, Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2016 tarihli ilamı ile sanığın eyleminin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiştir. 2. Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli kararı ile sanığın kişinin bir hukuki ilişkiye dayanan alacağını tahsil amacıyla yaralama suçundan açılan kamu davasının düşürülmesine, "Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma" suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; suç vasfına ve beraate ilişkin hükmün bozularak mahkumiyetine karar vcerilmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra sanığın 28.05.2021 tarihinde vefat ettiğinin belirtilmesi karşısında; bu husus araştırılarak, 5237 sayılı TCK.nın 64 üncü ve 5271 sayılı CMK.nın 223 üncü maddesinin 8 inci fıkrası gereğince ölüm nedeniyle düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmuştur.

IV. KARAR