Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/10099 K.2023/6941

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.11.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; mahalle bakkalı olan sanığın, olay günü alışverişe gelen 15 yaşından küçük mağdure ile özel konuşmak istediğini söyleyerek, mağdureden metruk haldeki eve gitmesini istediği, mağdurenin söz konusu eve giderek gelmesini beklediği, sanık ile birlikte içeri girerek konuşmaya başladıkları, sanığın mağdureden kendisine bir arkadaşını ayarlamasını istediği, sanık ile mağdurenin içeri girdiklerini gören çevre sakinlerinin ihbarı üzerine polis tarafından sanığın yakalandığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik kararda bir isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin herhangi bir gerekçe içermeyen temyiz itirazı yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR