Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/10153 K.2023/6027

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.....2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın, boşanma aşamasında olduğu eşi olan katılanı kolundan tutarak zorla araca bindirmeye çalışmak suretiyle hürriyetini kısıtladığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamı, katılan beyanı, katılanın adli raporu, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanak, sanık savunmaları ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın, boşanma aşamasında olduğu resmi nikahlı eşi olan katılanın, yanına yaklaşıp kolundan tutarak zorla araca bindirmeye çalışmak suretiyle hürriyetini kısıtlamaya teşebbüste bulunduğuna dair ilk derece mahkemesinin kabulünde hukuka aykırılık bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ... sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR