Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/10160 K.2023/6016

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.12.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar sonucu açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanarak Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.....2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5 ... hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, müştekinin şikayetinden vazgeçtiğine, cezanın ertelenebileceğine, para cezasına çevrilebileceğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, Cumhuriyet savcısının duruşmada olmaması nedeniyle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Davaya konu olay; mağdure ile evlenmek isteyen sanığın, olay günü yolda gördüğü mağdurenin önünü araçla kestiği ve kaçan mağdureyi kovalayarak yakalayıp araca bindirerek cinsel amaçla hürriyetini kısıtladığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın mağdure ile evlenmek istediği, ancak mağdurenin ailesinin rıza göstermediği, olay günü yolda gördüğü mağdurenin önünü araçla kesen sanığın, ekin tarlasına doğru kaçan mağdurenin arkasından koşarak yakalayıp, mağdureyi rızası dışında zorla araca bindirdiği anlaşılan olayda sanığın eylemini cebir kullanmak suretiyle gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde aynı Kanunun 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel cezanın belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR