Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/11091 K.2022/18187

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununun 3/e maddesi uyarınca "kredi kartının, nakit kullanımı gerekmeksizin mal ve hizmet alımı veya nakit çekme olanağı sağlayan basılı kartı veya fiziki varlığı bulunmayan kart numarasını" ifade etmesi karşısında, sanığın müştekiye ait kredi kartı bilgilerini ele geçirip, bu bilgileri kullanarak farklı tarihlerde birden fazla harcama yaparak haksız menfaat temin etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 245/1. ve 43/1. maddelerinde tanımlanan "banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması" suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; UYAP sistemi üzerinden yapılan sorgulamada, sanık hakkında tekerrüre 2. esas alınan .... Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/93 Esas, 2007/214 Karar sayılı ilamının usulsüz olarak kesinleştirilmesi nedeniyle kesinleştirme ve infaz işlemlerinin iptaline karar verilerek, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay’ın ilgili dairesine gönderildiği ve hükmün onama kararı ile suç tarihinden sonra 30.04.2015 tarihinde kesinleştiği bu haliyle tekerrüre hükümlerinin uygulanmasına esas alınamayacağı anlaşılmakla; başkaca tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi,