Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/11617 K.2023/4472

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında, Germencik Cumhuriyet Başsavcılığının 28.08.2015 tarihli iddianamesiyle Sahteliğini bilmeden kabul ettiği parayı sahte olduğunu bilerek tedavüle koyma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2016 tarihli kararıyla, sanık hakkında sahteliğini bilmeden kabul ettiği parayı sahte olduğunu bilerek tedavüle koyma suçundan kesin, inandırıcı ve somut delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık tarafından sunulan belgelerin aslı ya da onaylı örnekleri getirtilmeden, sanığın olay tarihinde bulunduğu yere ilişkin baz istasyonu bilgileri temin edilmeden, müştekiye teşhis işlemi yaptırılmadan ve müştekiye duruşma gününün bildirilip davaya katılmak isteyip istemediği sorulmadan eksik kovuşturmayla karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, müştekinin çalışanı olduğu benzin istasyonundan aracına aldığı benzin karşılığında 1 adet sahte olarak üretilmiş 200,00 Euro değerindeki parayı verdiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Mahkemece verilen gerekçeli kararın, müştekiye usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen müşteki tarafından temyiz edilmediği anlaşılmakla, Cumhuriyet savcısının müştekinin duruşmaya dahil edilmesi gerektiğine yönelik temyiz isteği reddedilmiştir. Ancak;

2.İddianamedeki anlatıma, olay ve olgular bölümünde açıklanan hususlara ve tüm dosya kapsamına göre, sahte para ile alışveriş yapma şeklinde gerçekleşen sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan suçu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir, tartışma ve davaya bakma görevinin, anılan maddedeki hapis cezasının üst sınırına göre 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanun'un (5235 sayılı Kanun) 12 nci maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Kabule göre de; sanığın olay tarihinde olayın gerçekleştirildiği aracı kullanmadığı yönündeki savunması karşısında, olay tarihinde kullandığı telefon numarasının tespiti ile olay tarihinden ve bu tarihten bir hafta öncesi ve bir hafta sonrası itibariyle baz istasyonu kayıtları ve sinyal bilgilerinin getirtilerek bilirkişiye tevdi ile sanığın bulunduğu yerin şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenerek, ayrıca müştekiye, eylemi gerçekleştirenin sanık olup olmadığı yönünde teşhis yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR