Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/11753 K.2021/15805

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosya ve UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede; sanık hakkında aynı mağdura yönelik benzer eylemleri nedeniyle İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/434 Esas, 2016/436 Karar sayılı dosyasında da mahkumiyet kararı verildiği,bu kararın sanık tarafından temyiz edildiği ve temyiz incelemesi için Dairemizin 2021/1442 Esas sırasına kayıtlı kayıtlı olduğu anlaşılmakla;

dosyanın taraf ve akıbetlerine ilişkin belgelerin tamamının denetime elverişli olacak şekilde aslı veya onaylı suretlerinin dosya içeriğinde bulunmaması karşısında, başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçu bakımından mükerrer cezalandırmanın önlenmesi bakımından, sanık hakkındaki söz konusu dosyanın ve başkaca dosyaların araştırılıp getirtilerek dosya içine konulması, derdest olmaları halinde birleştirilip; suç ve iddianame tarihleri nazara alınarak aynı mağdura karşı olan eylemi arasında hukuki ve fiili kesinti bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra ayrı suç mu oluşturduğu,

yoksa zincirleme suç nedeniyle TCK.nın 43. maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmeyeceğinin tespiti ve dava dosyasının kesinleşmiş olması halinde ise hukuki ve fiili kesintinin olmaması halinde bulunacak sonuç ceza ile kesinleşen hükümdeki sonuç ceza arasındaki fark kadar ek cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın aynı suç işleme kararının icrası kapsamında, mağdura ait kimlik bilgilerini sırasıyla 27.09.2012, 25.11.2012 ve 26.12.2012 tarihlerinde işlediği farklı suçlarda kullanması karşısında; sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan TCK.nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümleri uygulanarak tek bir mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, ayrı ayrı üç kez cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

3-Gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suç adının “başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” yerine "iftira" olarak yazılması suretiyle CMK.nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,