Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/11789 K.2021/17771

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- 5237 sayılı TCK'nın 267/2. maddesinde düzenlenen maddi eser ve delil uydurmak suretiyle iftira suçunun oluşabilmesi için fail, soyut olarak bir suç ya da idari yaptırım gerektiren fiil isnadında bulunmamakta, bu isnadın inandırıcı olabilmesi için maddi eser ve delil de hazırlamaktadır. Daha önceden var olan maddi eser ve delil sunulması ya da iftira eyleminden sonra isnadın ispatı amacıyla sonradan uydurulması halinde suçun nitelikli şekli gerçekleşmez. Maddi eser ve delilin şikayet dilekçesi veya ihbarla birlikte uydurularak bildirilmesi halinde bu fıkrada tanımlanan nitelikli suç oluşur.

Sanığın gerçeğe aykırı olarak mağdurlara yönelik bir fiil isnat etmekten ibaret eyleminde, iftira suçunu içeren dilekçe verme dışında maddi eser ve delil uydurulmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 267/2. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

b- Kabule göre de;

Sanık hakkında TCK'nın 267/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezadan aynı Yasanın 267/2. maddesi gereği yarı oranda artırım yapılması sırasında hesap hatası sonucu hapis cezasının ''1 yıl 15 ay" yerine "2 yıl 3 ay" olarak belirlenmesi ve yine bu ceza üzerinden TCK'nın 43. maddesi uyarınca 1/3 oranından artırım yapılması esnasında hapis cezasının ''1 yıl 24 ay'' yerine ''2 yıl 12 ay'' olarak hatalı belirlenmesi,