Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/12146 K.2023/6087

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan 2.240,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 19.12.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmolunan 1 yıl 3 ... hapis cezasının ve kasten yaralama suçundan hükmolunan 2.240,00 TL adlî para cezasının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar itiraz olunmadan 13.....2014 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanık hakkında denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulması üzerine Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 14.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 3 ... hapis cezası ve kasten yaralama suçundan 2.240,00 TL adlî para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelemeye konu olay; mağdure ve sanığın resmi nikahlı olarak evli olmaları, mağdurenin 4 yaşındaki kızlarını odaya kilitlemesine ve evi terk etmesine sinirlenen sanığın, mağdureyi kemerle darp etmesi, sanığın mağdureyi evde bırakıp dış kapıyı kilitleyip evden ayrılması, mağdurenin pencereden yardım istemesi neticesinde olayın kolluk birimine ihbar edilmesi ve mağdurenin Emniyet birimi tarafından kurtarılması, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden;

1. Mağdurenin anlatımını doğrulayan yaralanmasına ilişkin Adli Muayene Rapor'u ve sanığın tevilli ikrarı karşısında sanığın bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ... sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A.Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden; Gerekçe bölümünde A bendinde açıklanan nedenle, Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 14.04.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 14.04.2016 tarihli kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden