Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/12492 K.2023/2917

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elmalı Cumhuriyet Başsavcılığının 14.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanıkların hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Elmalı Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 09.11.2020 tarihli, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; sanıkların 6831 sayılı ve 3091 sayılı Kanun'lar gereğince cezalandırılması gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki tescil dışı alana sanıkların ev, kümes yaparak ve taşınmazı kullanarak tecavüz ettikleri iddiasına ilişkindir.

2. İdari soruşturma esnasında alınan bilirkişi raporunda, sanıkların suça konu taşınmazı işgal ettikleri belirtilmiştir.

3. Elmalı Kaymakamlığı tarafından 06.05.2015 tarihinde men kararı verilmiş ve karar infaz edilmiştir.

4. Elmalı Kaymakamlığı tarafından sanıklar hakkında ecrimisil ihbarnamesi düzenlenmiştir.

5. Sanıklar tevil yollu suçlamayı kabul etmişlerdir.

6. Tanık İ. S., dava konusu yerin köylerinin sınırları içinde bir hazine arazisi ve bir kısmının da orman olduğunu, zamanla sanıklar tarafından işgal edildiğini, köylülerce yayla ve mera olarak kullanıldığını belirtmiştir.

7. Elmalı Kaymakamlığının 19.11.2015 tarihli yazısında suça konu alanın orman vasfı ile Çevre Orman Bakanlığına tamamının tahsisili olduğu bildirilmiştir.

8.Mahkemece keşif yapılmamıştır.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Mahkemece suça konu taşınmazın vasfının belirlenmesi için mahallinde keşif yapılmaksızın karar verildiği ve sanık ...'ın (Ali oğlu) Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden önce 01.10.2015 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından Tebiğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B ve C) bentlerinde açıklanan nedenlerle Elmalı Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2023 tarihinde karar verildi.