Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/13594 K.2021/14618

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın mahkemeye sunduğu 11.01.2016 ve 18.01.2016 tarihli dilekçelerinde hükmü temyiz etmediği anlaşılmakla, Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talebi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 292.maddesinde düzenlenen hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunda, hakkında tutuklama veya kesinleşmiş mahkumiyet kararı bulunan kişinin tutukevinden, ceza infaz kurumundan ya da gözetimi altında bulunduğu görevlilerin elinden kaçması gerektiği; somut olayda, hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kesinleşmiş mahkumiyeti bulunması nedeniyle yakalanıp ... Cumhuriyet Başsavcılığı infaz kaleminde hazır bulundurulduğu esnada kolluk görevlilerinin gözetimindeyken kaçan sanığın hükümlünün kaçması suçundan mahkumiyeti yerine yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

S/2

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,