Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/14227 K.2023/6378

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 25.01.2013 tarihli iddianamesiyle, sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Mahkemenin 18.05.2016 tarihli kararı ile, sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, suçun unsurlarının oluşmadığına, müvekkilinin de ikrar ettiği üzere mağduru sadece dövdüğüne hürriyetini kısıtlamadığına, atılı suç yönünden delil bulunmadığına ilişkindir. 2. Sanık ...'ın temyiz istemi, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, hakkındaki hükmün gerekçesiz olduğuna, aracı kiralayan ... ile işçi işveren ilişkisi dışında başka bir ilişki olmadığına, mağdurun dövülmesi olayı ile ilgisi bulunmağına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; mağdur ...'ın, sanık ...'in araç kiralama şirketinden kiraladığı aracı süresinde teslim etmemesi nedeniyle olay günü sanıkların, seyir halinde olan ve mağdurun içerisinde bulunduğu aracın önünü keserek mağduru darp ederek araçtan indirip kendi araçlarına bindirdikten sonra işyerine götürüp darp ettikleri iddiasına ilişkindir.

2. Tekirdağ Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 10.12.2012 tarihli raporunda, mağdur ...'ın kol ve bacaklarda ödem ve kızarıklıklar, burunda kızarıklık mevcut olup, basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği belirtilmiştir.

3. 14.08.2012 tarihli araç kiralama sözleşmesi dosya arasında mevcuttur.

4. Tanık .... beyanında, mağdurun da içerisinde bulunduğu aracı ile seyir halinde iken aracın sol arka kısmına vurulması nedeniyle durduğu sırada ... ...'in zorla tutulup araçlarına bindirilerek götürüldüğünü, engel olamadığını, polise ihbarda bulunulduğunu ifade etmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ...'a yönelik mağdurdan kaynaklanan haksız bir hareketin bulunmadığı halde bu sanık hakkında da haksız tahrik hükümleri uygulanması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Oluşa, dosya kapsamına, mağdurun aşamalarda değişmeyen beyanlarına, Tekirdağ Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 10.12.2012 tarihli raporuna, tanık ....'nin beyanına göre, olay günü sanıkların, seyir halinde olan ve mağdurun içerisinde bulunduğu aracın önünü keserek mağduru darp ederek araçtan indirip kendi araçlarına bindirdikten sonra işyerine götürüp darp ettikleri ve böylece sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket etmek sureti ile üzerlerine atılı suçları işledikleri sabit olup verilen hükümde eleştiri dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR