Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/14399 K.2023/1887

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ortaca Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.12.2012 tarihli ve 1012/1291 Esas sayılı iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrası, ve 53 üncü maddesi uyarınca sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır.

2. Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2014 tarihli ve 2012/958 Esas, 2014/104 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 245 inci maddesinin beşinci fıkrası yollamasıyla aynı Kanunun 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3.Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/287 Esas, 2015/507 Karar sayılı kararı ile hüküm aynen açıklanmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; mahkumiyet kararının kanuna ve hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, aynı iş yerinde çalıştığı mağdurun kredi kartı bilgilerini alarak internet alışveriş sitesi üzerinden harcama yaptığı, böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Mağdura ait Yapı Kredi Bankası kredi kartı dönem hareketlerinden 15.05.2010 tarihinde Mynet isimli oyun sitesinden 165,00 TL harcama yapıldığı,

3. Mynet isimli siteden gelen cevabi yazıda; ..._... ve ... kullanıcı adları için çok kullanıcılı oyun aboneliği yapıldığının ve bağlantı yapan IP adresinin bildirildiği,

4. Türk Telekom yazısından; bildirilen ... IP numarasının suç tarihinde ... adına kayıtlı 0 252 692....09 no'lu telefon hattı ile kullanıldığı,

5. Mopak A.Ş yazısında; suç tarihinde sanığın ve mağdurun aynı iş yerinde çalıştığı anlaşılmıştır.

6. Sanık suçlamaları kabul etmemiş ancak zararı gidermek istediğini beyan etmiştir.

7. Mağdur şikayetçi olmamış, herhangi bir zararı olmadığını bildirmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, olay ve olgularda belirtilen hususlar ile sanığın aynı iş yerinde birlikte çalıştığı mağdura ait kart bilgilerini kullanarak internet üzerinden suç tarihinde harcama yaptığı anlaşılmakla; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Mağdurun zararının sanık tarafından değil banka tarafından karşılandığı, bankanın zararını ise sanığın karşılamadığı anlaşılmakla; koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan belirlendiği halde, adli para cezasının gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması isabetli bulunmamış ise de sonuç adli para cezasının doğru tayin edilmesi nedeniyle bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.