Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/14897 K.2023/6277

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır 2. İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 3 yıl 4 ay hapis ve 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın sahte olduğunu bildiği yabancı ülke paralarını bilerek ve isteyerek mağdurlara yaptığı alışverişlere karşılık olarak tedavüle sürmek suretiyle üzerine atılı parada sahtecilik suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Parada sahtecilik suçunun kesintisiz suçlardan olması ve iddianamenin düzenlenmesi ile hukuki kesintinin yada suç işleme kararının yenilendiği kabul edilen yakalanma, tutuklanma gibi hallerde fiili kesintinin oluştuğu somut olayda sanığın üç farklı mağdura karşı yaklaşık beş saatlik zaman dilimi içerisinde sahte para vererek alışveriş yapmasının suçun temadi unsuru olduğu, sanık hakkında temel ceza tayini esnasında birden fazla eyleminin olması hususunun gözetilmesi gerektiği ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin uygulanmaması gerektiği gözetilmeden, hüküm tesisis hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR