Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/15177 K.2023/4450

Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan, neticeten hükmolunan 2.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararlarının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Fatsa Cumhuriyet Başsavcılığının 23.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. Fatsa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2015 tarihli kararı ile; a. Sanıkların hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 3.000,00 TL adli para cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, b. Sanıkların mala zarar verme suçundan 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, ... Madencilik Şirketi'nin ... ilçesinde yürüttüğü faaliyetleri sırasında çalışma alanına giden yolun düzeltilmesi sırasında yol genişletmesi yaparak yol üzerinde bulunan katılanlara ait taşınmazlara tecavüz ettikleri iddiasına ilişkindir.

2. Sanık ...'ın şirketin haritacısı olduğu, Fatsa ilçesinde bulunan şantiyede çalıştığı, sanık ... ise ... Madencilik Şirketi'nin alt iş vereni olan ... Madencilik Şirketi'ne bağlı olarak çalıştığı ve operatör sürücülüğü yaptığı anlaşılmıştır.

3. Mahkemece yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarında, suça konu yerde yapılan kadastro tashihi göre, suça konu yolun genişliğinin 6 metre olduğu, şirket çalışmalarına başladıktan ve yol üzerinde düzeltme işlemleri yapıldıktan sonra yolun alt kısmında kalan katılanların müşterek olarak kullandıkları 119 ada 1 parsel nolu taşınmaza 80 cm genişlediği ve katılanların taşınmazlarının yola dahil edildiği, yol yapımı sırasında katılanlar Selahattin ve Mehmet'in müşterek olarak kullandıkları araziye yolun asfaltlanması için dökülen taşlardan çok sayıda döküldüğü, arazinin sınırında bulunan kazıkların yolun içerisine dahil edildiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanıkların temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar Hakkında Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Etme Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik

Sanıklar hakkında kurulan hükümde, iddianame anlatımı, katılan beyanları, olay yeri fotoğrafları, keşif, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların zapt etme ve katılanların tasarruf hakkını kısıtlama kastları olmaksızın şirket yönetimince kendilerine verilen görev nedeniyle yaptıkları yol düzeltme çalışması sırasında katılanlar ait suça konu araziye 80 (santimetre) cm'lik taşma yaptıkları anlaşıldığından unsurları oluşmayan atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Fatsa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2015 tarihli kararırına yönelik sanıkların temyiz isteğinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Etme Suçundan Kurulan Hükme Yönelik