Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/15183 K.2023/3189

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Fatsa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.11.2015 tarihli iddianamesiyle sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması için dava açılmıştır. 2. Fatsa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2015 tarihli kararıyla sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sübuta ilişkindir.

III. GEREKÇE

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra sanığın 19.11.2021 tarihinde vefat ettiğinin belirtilmesi karşısında; bu husus araştırılarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64 üncü ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince ölüm nedeniyle düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmuştur.

IV. KARAR