Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/15431 K.2021/18727

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün esasını oluşturan 03.05.2016 tarihli kısa kararda sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 109/2. ve 62. maddeleri uyarınca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmiş olmasına rağmen, gerekçeli kararın gerekçe kısmına suçun silahla işlendiği ve sehven sanık hakkında TCK.nın 109/3-a. maddesinden hüküm kurulması unutulduğu ve sonuç cezanın değişmemesi sebebiyle hüküm kısmına TCK.nın 109/3-a maddesiyle uygulama yapıldığı ile ilgili açıklamalarda bulunulup, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması,

Kabule göre de,

Dosya kapsamına göre sanık ile mağdur arasında suç tarihinde duygusal arkadaşlık ilişkisi bulunduğunun, sanığın da mağduru bu arkadaşlık ilişkisi sebebiyle alıkoyduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 109/5. maddesinin uygulama şartları oluşmasına karşın yazılı şekilde hüküm kurulması,