Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/15518 K.2023/856

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2015 tarihli iddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 ... maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2.Mersin 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz talebi sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, hükümlü olduğu Mersin E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak tahliyesine karar verilen sanığın tedbire uymaması nedeniyle Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna iadesine karar verilmesine rağmen teslim olmayarak tutuklu veya hükümlünün kaçması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanık savunmasında kapalı ceza infaz kurumuna iade koşullarının oluşmadığına ve denetimli serbestlik yükümlülüklerini yerine getirdiğine dair beyanda bulunmuştur.

3. Sanığın Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'na iadesine ilişkin Mersin İnfaz Hakimliğinin 2015/677 Esas, 2015/673 Karar sayılı dava dosyası; dosya içerisinde ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kayıtlarında bulunmamaktadır.

4. Mahkemece iddianamede tanımlanan eylemin 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesi tanımına uymadığı kabul edilerek; sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mersin İnfaz Hakimliğinin 2015/677 Esas, 2015/673 Karar sayılı sanığın kapalı ceza infaz kurumuna iade kararına ilişkin dosyanın ve sanığa kararın tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçasının dosyada olmaması karşısında, denetimli serbestlik dosyasının ... ya da onaylı sureti getirtilip Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde incelenerek gerekli tebligat ve ihtarın yapılıp yapılmadığı belirlendikten sonra; ihtar ve tebligatın yapılmış olması halinde 5275 sayılı Kanun'un 105 ... maddesinin A bendinin sekizinci fıkrası gereği 5237 sayılı Kanun'un 292 ... maddesinde düzenlenen suçun oluşacağı gözetilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2. (1) numaralı bozma nedenine göre, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi halinde, suçun üst sınırı gözetilerek Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 ... ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3. Mahkemenin eylemin kanuni tanıma uymadığı şeklindeki kabulüne göre, sanığın beraatine karar verilirken uygulama maddesinin 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi yerine (e) bendi olarak yazılması suretiyle aynı yasanın 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırılık yapılması,

Nedenleriyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR