Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/15528 K.2022/12288

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, aksi halde şikayet ve beyanların Anayasanın 74. maddesinde yer alan anayasal şikayet ve dilekçe verme hakkı kapsamında kalıp iftira suçunun unsurlarının oluşmayacağı cihetle;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın aralarında husumet bulunan katılanların kendisini cep telefonu ile arayarak hakaret ve tehdit ettiğini beyan ettiği, katılanların, kesinlikle sanığı aramadıklarını beyan ettiği, sanığın arandığını iddia ettiği tarih itibariyle cep telefonuna ait arama kayıtlarında katılanlara ait cep telefonları ile arandığına veya mesaj atıldığına ilişkin bir husus tespit edilmediği ve sanığın iddialarının bir kısım maddi vaka ve somut olgulara dayanmadığı anlaşılmakla; mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın aynı eylem ile birden fazla kişiye karşı iftira suçunu işlediği anlaşıldığından, hakkında TCK.nın 43/2. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,