Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/15803 K.2022/19900

Gereği görüşülüp düşünüldü: TCK.nın 271. maddesinde düzenlenen suç uydurma suçunun oluşabilmesi için, failin işlenmediğini bildiği bir suçu yetkili makamlara işlenmiş gibi ihbar etmesi veya işlenmeyen bir suçun delil ya da emarelerini soruşturma yapılmasını sağlayacak biçimde uydurması gerekir. Uydurulan suçun atıldığı kişilerin belirlenebilir olması halinde ise, TCK.nın 267. maddesinde düzenlenen iftira suçu oluşur.

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın çekilişten para kazandığı hilesiyle [TELEFON] nolu telefon hattını kullanan kişi ya da kişilerce 100,00 TL dolandırıldıktan sonra parasını geri almak için yaptığı telefon görüşmelerinde kendisine hakaret edilmesine sinirlenerek, olayın oluş şeklini değiştirmek suretiyle bu kişilerin kendisinden 20.000,00 TL aldıklarını söyleyip şikayetçi olması şeklinde gerçekleşen olayda;

hukuka aykırı fiil isnat edilen kişi ya da kişilerin telefon numarasından dolayı somut ve belirlenebilir olması nedeniyle eylemin şeklen TCK.nın 267. maddesinde düzenlenen iftira suçunu oluşturacağı, ancak sanığın kullandığı cep telefonunun [TELEFON] numaralı telefon numarası ile 02.01.2014 tarihinden itibaren birden fazla kez aranması, sanık adına ödeme şartlı kargo gönderilmesi, sanığın kargoyu teslim alırken 100,00 TL ödemesi hususları göz önüne alındığında, sanık tarafından savcılığa yapılan başvurunun içeriği itibarıyla bu konuda soruşturma yapılmasına yönelik ihbar niteliğinde olup iftira özel kastı ile hareket etmediği,

dolandırıcılık suçuna ilişkin somut olgu ve vakıalara dayandığı anlaşılan iddianın, Anayasanın 36, 40 ve 74. maddeleri kapsamında ihbar ve şikayet hakkı niteliğinde olduğu anlaşılmakla, Anayasa ile güvence altına alınan bir hakkını kullanan sanığın suç kastı ile hareket ettiğinden söz edilemeyeceğinden unsurları oluşmayan iftira suçundan sanığın beraati yerine suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde suç uydurma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,