Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/16618 K.2023/9440

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Erdemli Cumhuriyet Başsavcılığının 04.03.2014 tarihli iddianamesi ile, sanıkların cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve silahla birden fazla kişi ile tehdit suçlarından cezalandırılmaları talep olunmuştur. 2. Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.06.2016 tarihli kararı ile sanıkların atılı suçlardan beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin isteği, suçların sabit olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanıklar ... ve ...'a olan borçlarının ödenmemesi üzerine, alacaklarını tahsil etmek amacıyla, sanık ...'ın limon satışı bahanesiyle çağırdığı katılanları, diğer sanıklar ile fikir ve eylem birliği içerisinde silah kullanmak suretiyle, galeriye götürerek, ... plakalı Renault Megane marka model aracın devrini sağladıkları ve aracın satışına dair senet düzenledikten sonra serbest bıraktıkları iddia edilen olayda;

sanıkların eylemlerinin sübutu halinde, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yanında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 148 inci maddesi delaletiyle 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamında birden fazla kişi ile birlikte silahla yağma ve/veya hukukî ilişkiye dayanan alacağını tahsil amacıyla birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması ve buna ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme görevinin 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş,

Görev ve Yetkileri hakkında Kanun'un 12 nci maddesine göre ağır ceza mahkemesine ait olması nedeniyle, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR