Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/17180 K.2023/2952

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 13.10.2015 tarihli ve 2015/81659 Soruşturma, 2015/37903 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli ve 2015/242 Esas, 2016/15 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 54 üncü maddesi uyarınca sahte paranın müsaderesi ile 5320 sayılı Yasanın 17 nci maddesi ile Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 16 ncı maddesi gereği T.C. ... Bankasına gönderilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; Herhangi bir nedene dayanmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın yolcu olarak bindiği ticari takside şoföre sahte para vererek tedavüle koyduğu iddiasına ilişkindir.

2. a) Mağdur, sanığın Kağıthane merkezden taksisine bindiğini ve kendisini Emniyetevler Mahallesi Emniyetevler Cami önüne kadar götürdüğünü, 10,00 TL tutan taksi ücreti için sanığın 200,00 TL'lik banknot verdiğini, 190,00 TL para üstü verip gittiği sırada başka bir taksi şoförünün selektör yaptığını fark ettiğini, bu şahsın kendisini bir süre önce sahte para ile dolandırdığını söyleyince parayı kontrol ettiğinde sahte olduğunu fark ettiğini ve polise ihbarda bulunarak sanığın yakalanmasını sağladığını ifade etmiştir.

b) Bilgi sahibi sıfatıyla ifadesine başvurulan R.G., Kağıthane'de 6 ay kadar önce kendisine sahte para veren şahsı bir ticari taksiye binerken gördüğünü, taksiyi Emniyetevler Mahallesine kadar takip edip bu şahıs araçtan indikten sonra şoförün yanına gidip durumu anlattığını, sanığı yakalayıp mağdurun verdiği 190,00 TL para üstünü geri aldıklarını ve hemen 155'i arayıp polis çağırdıklarını ve sanık ile sahte parayı teslim ettiklerini ifade etmiştir.

3. 23.06.2015 tarihli olay, yakalama, muhafaza alma tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

4. T.C. ... Bankası İstanbul Şubesinin 05.11.2015 tarihli ve 1485 numaralı Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile ele geçen bir adet A142 426 608 seri numaralı 200,00 TL'lik banknotun sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

İlgisi nedeniyle Dairemizin 2020/9498 Esas sayılı dosyası ile birlikte yapılan incelemede;

1. Mağdur ve bilgi sahibinin beyanları, ... Bankası raporu ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, adli sicil kaydında birden fazla parada sahtecilik suçundan mahkumiyeti bulunan sanığın, aynı yöntemle düşük miktarda taksi ücreti için sahteliği tespit edilen 200,00 TL'lik banknotu vermek suretiyle tedavüle koyduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken, tekerrüre esas ilamın karar yerinde gösterilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli ve 2015/242 Esas, 2016/15 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüme "sanığın İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2011 tarihli ve 2011/7 Esas, 2011/54 Karar sayılı kararının tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından,

sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,