Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/17311 K.2023/8072

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Osmancık Cumhuriyet Başsavcılığının 16.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Osmancık Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2016 tarihli karan ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi eksik incelemeye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, kendi öz kızı olan, Adapazarı ilçesinde bir lisede eğitim gören ve 15 yaşını tamamlamış olan katliam, okul çıkışında alarak kolundan tutmak suretiyle zorla aracına bindirdiği, bindirdikten sonra bir tokat attığı, daha sonra öz annesinin ikamet ettiği Osmancık ilçesine kadar götürdüğü ve orada katılanın bir şekilde kaçtığı, ardından kolluğun olaya müdahale ettiği iddiasına ilişkindir. 2. Osmancık Devlet Hastanesince düzenlenen 27.10.2014 tarihli adli muayene raporuna göre katılanın mevcut yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu altsoyuna karşı gerçekleştirdiği sevk ve mahkemenin kabulünden anlaşıldığı halde, hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinin uygulanmaması sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır. Sanık ... ve müşteki Songül Adsız'ın aşamalarda alınan beyanlarında bir tutarsızlık görülmediği, alınan UYAP kayıtlarında suç tarihi itibarıyla Songül Adsız ve sanık ...'ın hala evli oldukları, bu nedenle mahkemenin şahısların evli olduğunun kabulü ile yargılamaya devam etmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR