Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/17340 K.2023/7207

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çaykara Cumhuriyet Başsavcılığının 07.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır. 2. Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ve mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; aynı zamanda taksicilik yapan sanığın zihinsel engelli olan katılanı aracına alarak götürdüğü iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın taksici olarak çalıştığı, olay günü dosya içerisinde yer alan rapora göre zihinsel engelli olan katılanın yol kenarında bulunduğu, sanığın katılanı taksisine aldığı, bu sırada tanık M.A.K.'nın arasında yaklaşık 30 metre olan sanığa doğru bağırdığı, buna rağmen sanığın aracı hızla sürdüğü, tanığın sanığa ait aracı takip ederek katılanı taksiden indirdiği olayda, katılanın ifadesinin alınamadığı,

sanığın alınan ifadesinde istikrarlı olarak katılanı yolcu sanarak aracına aldığına dair beyanı ve mahkemenin 17.05.2016 tarihli celsesinde katılana dair "katılanın dış görünü itibariyle zihinsel engelli olduğunun anlaşılamadığı ve yaşının büyük gösterdiği " şeklindeki gözlemi bir arada değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetine yeterli kesin delile ulaşılamadığından,

şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğinden, yerel mahkeme tarafından sonuç olarak verilen beraat kararı doğru bulunmuş olup, katılan vekilinin suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ve sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR