KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2020/17354 E., 2023/7206 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ekim 2023
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2016/16 E., 2016/470 K.
- Suçlar
- Çocuğun Kaçırılması veya alıkonulması
- Hükümler
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
361 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 29.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması veya alıkonulması suçundan cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır. 2. Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, müştekinin şikayetçi olmaması nedeniyle sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; sanık ile müşteki ...'nin boşanmış eşler olduğu ve müşterek çocukları olan Mehmet Alperen'in geçici olarak velayetinin babası olan müştekiye verildiği halde sanığın izinsiz olarak müşterek çocuğu yanında götürdüğü iddiasına ilişkindir. 2. Konya 2. Aile Mahkemesinin 2015/177 D. İş sayılı dosyasının 09.06.2015 tarihli kararında müşterek çocuğun geçici velayetinin müştekiye verildiği belirlenmiştir. 3. Konya 4. Aile Mahkemesinin 2015/755 Esas sayılı dosyasında müşteki olan ... tarafından açılan velayetin el değiştirilmesi davasında istemin reddine karar verildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Müştekiler beyanları, sanık ifadesi, Konya 2. Aile Mahkemesinin 2015/177 D. İş sayılı dosyası, Konya 4. Aile Mahkemesinin 2015/755 Esas sayılı dosyası ve tüm dava dosyası kapsamı göz önüne alındığında sanık hakkında verilen beraat kararında isabetsizlik bulunmamıştır.
2. Sanığın üzerine atılı olan 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan suçun şikayete tabi olmadığı anlaşıldığından Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2020/17354, K. 2023/7206, 9 Ekim 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama