Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/17327 K.2023/8134

Sanık ... hakkında tehdit suçundan, neticeten hükmolunan 1530,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında hürriyeti yoksun kılma ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 04.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit; sanık ... hakkında tehdit suçlarından cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır. 2.İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2016 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis, sanık ... hakkında tehdit suçundan 4150,00 TL adli para cezasına hükmedilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafinin temyiz istemi, sanığın suç kastı olmadığına, sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanması gerektiğine yöneliktir. 2.Sanık ...'in temyiz istemi suç kastı olmadığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; sanık ...'nın evinde kiracı olarak bulunan katılanlar ... ve ...'in evi tahliye etmemesi nedeniyle katılanları tehdit ettiğine, sanık ...'in ise söz konusu evde katılan ...'in bulunduğu esnada evden çıkmasını engelleyecek şekilde bahçe giriş kapısının kilidini değiştirerek, kapıya zincir taktığı iddiasına ilişkindir. 2.Dosya içerisinde yer alan görgü tespit tutanağında, söz konusu kapı kilidinin yeni gözüktüğü ve katılan ...'e ait anahtarla açılamadığının belirtildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici ikinci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve sanık ... Hakkında Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik

Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik tehdit eylemi nedeniyle ve ayrıca sanık ...'i katılanları tehdit etmeye azmettirme nedeniyle iki ayrı sevk maddesi uyarınca dava açılmasına rağmen yerel Mahkeme tarafından iki ayrı fiilin birleştirilmesi suretiyle tek hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1.Sanık ...'nın telefonda katılanlar ... ile ...'i tehdit ettiği, sonrasında sanık ... ile temyiz dışı sanık ...'i söz konusu eve göndererek bahçe kapısının kilidini değiştirmelerini istediği, sanık ...'in hem kapı kilidini değiştirip hem de zincir vurarak o sırada evin içinde bulunan katılan ...'in evden çıkmasına engel olması şeklinde gerçekleşen olayda, mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamış olup Sanık ... müdafinin sanığın suç kastı olmadığına ve sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanması gerektiğine yönelik, sanık ...'in temyiz istemi suç kastı olmadığına yöneliktir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafii ile sanık ...'in sair temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A.Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 55. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.06.2016 tarihli kararırına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,