Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/17815 K.2023/550

Sanık hakkında katılanlara karşı hakaret suçundan hükmolunan 2.180,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında katılan ...'a yönelik iftira suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 03.11.2015 tarihli 2015/42321 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, katılan ...'e yönelik, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası, katılanlara yönelik aynı kanunun 125 ... maddesinin birinci, dördüncü fıkraları ve 58 ... maddesi uyarınca cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Ankara 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.04.2016 tarihli, 2015/1494 Esas 2016/701 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'e yönelik iftira suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 51 ... maddesi uyarınca hapsi cezasının ertelenerek 1 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına,

katılanlara yönelik hakaret suçundan ise, 5237 sayılı Kanun’un 125 ... maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.180,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın yeniden suç işleyemeyeceği hususunda yeterince kanaat hasıl olmadığından 5271 sayılı Kanun’un 231 ... maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz Sebepleri

1. Şikayet hakkını kullanmasına ve atılı suçu işlememiş olmasına rağmen hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin 2. Lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün uygulanmaması ve hakaret suçundan dolayı temyiz hakkının elimden alınmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, olay tarihinde katılanlara, balkondan karaktersizler diyerek bağırmak suretiyle hakaret ettiği ayrıca katılan ...'in kendisini taciz ettiğinden bahisle şikayetçi olarak, ... hakkında soruşturma açılmasına sebebiyet verdiği iddiasına ilişkindir.

2. Sanık, katılan ...'in kendisini taciz ettiğine, katılan ... ve temyiz dışı ...'in ise kendisine hakaret ettiklerine dair dair şikayette bulunmuştur.

3. Sanığın şikayeti üzerine başlatılan soruşturma sonucunda, katılan ... ile ... ve ... hakkında, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 03.11.2015 tarihli 2015/117862 soruşturma sayılı kararı ile takipsizlik kararı verilmiştir

4. Tarafların komşusu olan tanık S.K. aşamalarda alınan ifadelerinde "Sanığın, katılanlarla sürekli kavga ettiğini, diğer komşularla da kavgaları olduğunu, olay anında ...'in elinde tepsi ve içinde bardaklar olmasına rağmen, sanığın beni taciz ettin diyerek bağırdığını" beyan etmiştir.

5. Sanığın annesi tanık H.Ş. ise kolluk ifadesinde "Kızının psikolojik rahatsızlığı olduğunu, bu şekilde sürekli herkesle kavga ettiğini" belirtmişken mahkeme alınan beyanında "Katılanların kızına sürekli sataştığını, kızının rahatsız olduğuna dair ifade vermediğini" beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanığın Temyiz İstekleri Yönünden

1. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Sanık Hakkında İftira Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

a. Sanığın Sübuta ve Hakkında Lehe Hükümlerin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Talebinin İncelenmesinde;

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

Sanığın, aynı apartmanda ikamet ettiği ve komşuluk hukukundan kaynaklanan bazı sebeplerle aralarında geçimsizlik olduğu katılanlarla kavga etmesi sonrası, müşteki şüpheli sıfatı ile kollukta ... olduğu ifadesinde, "katılan ...'in, apartmandan çıkmaya çalıştığı esnada kalçasını ellediğini, bağırması üzerine kafasını demirlere dayadığını, o esnada gelen ...'in eşi ... ve kızları ...'in de kendisine o...u demek suretiyle hakaret ettiklerini" iddia etmesi üzerine soruşturma başlatıldığı, yapılan soruşturma neticesinde tanık anlatımları da dikkate alınarak, sanığın soyut iddiaları dışında somut delil bulunmadığından bahisle katılanlar hakkında takipsizlik kararı verildiği olayda,

Sanığın, katılan ... hakkındaki iddialarının, Anayasanın 74 üncü maddesinde düzenlenen anayasal ihbar ve şikayet hakkı kapsamında kalmadığı ve somut olayda iftira suçunun yasal unsurlarının oluştuğu, ayrıca sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin neden uygulanmadığının 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin 6 ncı fıkrasında belirtilen şartlar çerçevesinde değerlendirilerek, gerekçelendirildiği anlaşılmakla; mahkemenin kabul ve uygulamasında hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Diğer Yönlerde

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A.Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde A-1 bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanık Hakkında İftira Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde B-2 bendinde açıklanan nedenle Ankara 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.04.2016 tarihli, 2015/1494 Esas 2016/701 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,