Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/1808 K.2022/19732

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;

Ceza Genel Kurulu'nun 25.10.2018 gün ve 2016/7-127 Esas, 2018/482 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine göre, hükmün konusu iddianamede gösterilen fiil olduğu, "Yargılamayı yapan mahkemenin fiilin hukuki niteliğini takdirde iddia ve savunmalarla bağlı olmadığı, Kanunun açık ve kesin olan bu hükmü karşısında, mahkemece sanığın yargılama sonucunda sabit kabul edilen fiilinin hukuksal niteliğine göre hüküm kurulmakla yetinilmesi gerekirken, fiil nitelik yönünden bölünerek, aynı fiilden dolayı ayrı mahkumiyet kararları verilmesi Ceza Muhakemesi Kanununa aykırılık oluşturacak olup;

Katılanın aşamalarda değişmeyen tutarlı anlatımları,doktor raporu ve tüm dosya kapsamına göre, temyize gelmeyen sanık ...'un katılandan alacaklı olduğu ve alacağın tahsili için sanık ... ve diğer temyiz dışı sanık ... ile Ağrı iline geldikleri, il merkezinde bir kahvehanede gördükleri katılanı araca bindirerek Doğubeyazıt istikametine doğru aracı sürdükleri, araç içinde katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir biçimde yaraladıkları ve katılanın araçtan kendisini atarak kurtulduğu olayda, sanığın eyleminin cebir kullanarak,

birden fazla kişi ile birlikte kişiyi hüriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu ve TCK.nın 109/2-3, b maddesine göre cezalandırılması gerektiği gözetilmeden ve hükmün gerekçesinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir kullanılarak ve birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirildiği kabul olunmasına karşın, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanığın TCK.nın 109/1. maddesine göre cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini, ayrıca kasten yaralama eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olması nedeniyle ayrı bir suç olarak değerlendirilemeyeceği gözetilmeden,

eylemin vasıf yönünden ikiye bölünerek ayrı ayrı hükümler kurulması,