Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/18281 K.2023/31

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığının 27.11.2015 tarihli iddianamesi ile iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 125 ... maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır. 2. Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında belirtilen suçtan aynı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 51 ... maddesi uyarınca erteli 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin, sanığın müştekiler tarafından darp edildiğini fakat bunu ispatlayamadığına müştekilerin soyut beyanı dışında mahkumiyete yeterli delil olmadığına, sanığın alınan raporunda darp cebir izine rastlanılmamış olmasının müştekiler tarafından itilip kakılmadığı anlamına gelmediğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın müştekilerin kendisini darp ettiğini beyan etmesi üzerine müştekiler hakkında basit yaralama suçundan ek takipsizlik kararı verilmesi nedeniyle, sanığın müştekiler hakkında iftira kastı ile hareket ederek şikayette bulunduğuna ilişkindir. 2. Müştekiler hakkında sanığa karşı işledikleri iddia olunan basit yaralama suçu nedeniyle 27.11.2015 tarihinde Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle ek takipsizlik kararı verildiği tespit edilmiştir. 3. Sanık ... ve olay anında yanında bulunan kızı Eda'nın alınan doktor raporlarında vücutlarında darp cebir izine rastlanılmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın olay tarihinde isnat olunan fiilin gerçekleştiği yere çocuğu ile beraber gittiği ve burada kendisine yardım yapılmasını istediği, tanık H.D. ile aralarında tartışma çıkması nedeniyle odadan çıkarılmasının istenmesi üzerine mağdurlar ... ve ... tarafından dışarıya çıkartıldığı belirlenmiştir.

Sanık belirtilen odadan zorla çıkartılma hadisesi üzerine bağırmaya başlamış, olay yerine gelen polislerce götürülerek ifadesi alınmış ve bu esnada "kendisinin olay yerinden bulunan kişiler tarafından darp edildiğini" belirtmiştir.

Sanığın yukarıda açıklanan odadan zorla çıkartılma olayı ve polis tarafından polis merkezine götürülme vakasının üzerinde oluşturduğu olumsuz etki sebebiyle, olayı anlatma ve şikayetini bir bütün olarak belirtme kastıyla hareket ettiği anlaşılmaktadır.

İftira suçunun oluşabilmesi için, yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunarak işlemediğini bildiği hâlde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idarî bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekmektedir.

Dava konusu olayda sanığın eyleminin 2709 sayılı T.C. Anayasası'nın 74 üncü maddesinde düzenlenen şikayet hakkı kapsamında kaldığı anlaşılmakla, sanık hakkında iftira suçunun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle beraat kararı verilmesi gerekmektedir.

2. Kabule göre de, aynı suçu birden fazla kişiye karşı ... bir fiille gerçekleştiren sanığın cezasından, zincirleme suç hükümlerine göre 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası yollaması ile adı geçen Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince artırım yapılmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ödemiş 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2016 tarihli kararında sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,