Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/18342 K.2021/15287

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Mağdure ... vekilinin her iki suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlere, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin ise suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükme yönelik yaptıkları temyiz başvurusuna ilişkin incelemede;

Mağdure vekilinin de hazır bulunduğu 14.03.2013 tarihli celsede 15-18 yaş arasında olup şikayet hakkı kendisine ait bulunan mağdure ... ve babası ...’ün, suça sürüklenen çocuklar hakkında şikayetçi olmakla birlikte davaya katılmak istemediklerini beyan etmeleri karşısında, usulüne uygun şekilde başvurarak katılan sıfatını kazanmaması nedeniyle mağdure vekilinin hükümleri temyiz etmeye hakkı bulunmadığından vaki temyiz isteminin ve mahkemece verilen beraat hükmünün bozulmasına yönelik gerekçe içermeyen suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyizinde suça sürüklenen çocuk ...’nın hukuki menfaati bulunmadığından müdafinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından ve itiraz merciince de bir karar verildiğinden; dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;