Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/1847 K.2022/18089

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde,

Karar tarihinde yürürlükte olan 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hükmolunan adli para cezası miktarına göre hükmün kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet Savcısı, sanık ... müdafii ve sanık ...'ün temyiz istemlerinin incelenmesinde,

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanıklardan ...'ün kızı ile katılan ...'in kızı arasında tartışma yaşanması nedeniyle aileler arasında husumet oluştuğu, suç tarihinden önce katılan ...'nin sanık ...'ın kızına hakaret ettiği iddiasıyla hakkında kamu davası açıldığı, bu olay sonrasında katılanın sanık ...'ın ailesi hakkında çevrede konuşmaya devam etmesi üzerine, olay günü sanık ...'ın katılan ile konuşmaya karar verdiği ve arkadaşı olan diğer sanık ... ile birlikte katılanı iş çıkışında beklemeye başladıkları, katılanın servisten inmesi üzerine konuşmak için araca davet ettikleri, katılanın araca rızasıyla bindiği,

katılanı ilkokul yanındaki otaparka götürüp aracı durdurdukları, burada sanık ...'ın katılana av tüfeği doğrultup "bu iş bugün bitecek" dediği, sanık ...'ın ise katılanı bira şişesi ile yaraladığı, sonrasında katılanı yeniden araca bindirip öldüreceklerini söyleyerek kanal boyunca araç ile ilerledikleri, katılanın kendisini araçtan atmaya çalıştığı ancak sanık ...'ın elbisesinden tutup engellemeye çalıştığı, katılanın bir süre araç hareket halindeyken yerde sürüklendiği,

sonunda sanık ...'ın elinden kurtularak araçtan atladığı ve tanımadığı bir adresin bahçesine sığınıp polislere haber verdiğinin anlaşıldığı olayda, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nın 109/2,3/a-b maddesinde tanımlanan cebir ve hile kullanmak suretiyle, birden fazla kişi ile birlikte ve silahla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK.nın 109/1. maddesi uygulanmak suretiyle hükümler kurulması,