Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/18507 K.2023/4784

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) hükümleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 2015/504 Esas sayılı iddianamesi ile sanıkların, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması talep olunmuştur. 2. Bilecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli, 2015/600 E. 2015/1475 Karar sayılı kararı ile sanıkların başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri Sanıkların atılı suçu işlediği sabit olmasına rağmen haklarında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanıkların yetkilisi olduğu şirket tarafından aranan mağdura "Sigorta borcu olduğu, ödememesi halinde hakkında icra takibi yapılacağı" söylenerek kredi kart bilgilerinin alındığı, akabinde bu bilgiler kullanılarak farklı tarihlerde harcama yapıldığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yönünden;

Dosyadaki olgular itibari ile sanıkların yetkilisi olduğu şirket tarafından aranan mağdurdan, Akbank 5571 **** **** 1570 numaralı kredi kartı bilgileri ile telefonuna gelen şifrenin öğrenildiği, akabinde bu bilgiler ile 29.08.2014 tarihinde saat 18:06:47'de İngbank üye işyeri olan .... Danışmanlık ... isimli işyerinden mail-order yöntemiyle 359 TL'lik, 29.12.2014 tarihinde saat 18: 04: 12'de Halkbank üye işyeri olan ...

İstanbul isimli işyerinden 499,00 TL'lik alışveriş işlemi sabit olup, sanıklar her ne kadar savunmalarında "Mağdura isteği doğrultusunda hizmet paketi satışı yaptıklarını" belirterek suçlamayı kabul etmemiş iseler de.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) entegrasyon ekranından, sanıkların benzer eylemleri nedeni ile açılmış derdest veya kesinleşmiş dava dosyaları incelendiğinde, sanıkların yetkilisi olduğu şirketin bu şekilde faaliyet sürdürdüğünün, benzer suçlardan bir çok dosyalarının bulunduğunun görülmesi karşısında;

mağdurun aşamalarda değişmeyen beyanları doğrultusunda, "Geçen sene genel sağlık yaşam paketi sigortasına üyelik başvurusu yapmışsınız, yaklaşık 360 TL borcunuz bulunmaktadır, eğer ödemezseniz ses kaydınız yanımızda mevcuttur, sizi savcılığa verip 1800 TL sizden rücu edeceğiz" denilmek suretiyle hileli hareketler ile mağdurdan kredi kart bilgilerinin öğrenildiği, daha sonra ikinci kez aranarak onay istemek suretiyle telefona gelen şifrenin de öğrenildiği ve bu şekilde kartından rızası olmaksızın farklı tarihlerde harcama yapıldığı, sadece ikinci görüşmeye ilişkin ses kaydı alınarak işlemin ürün satışı gibi gösterildiği,

yine sanıkların şirketinde çalışan ve aramayı gerçekleştiren personelin, kendilerinin emir ve talimatları doğrultusunda hareket ettiği kuşkusuz olduğundan aramaların sanıklar tarafından yapılıp yapılmadığı hususunun sanıkların cezai sorumluluğu açısından önem arz etmediği anlaşılmakla, sanıkların, yasal unsurları itibariyle oluşan zincirleme şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bilecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli, 2015/600 E. 2015/1475 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,