Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/1854 K.2023/770

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 03.11.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (h) bentleri, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi ve 53 üncü maddeleri gereğince cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır.

2. Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi gereğince ayrı ayrı 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; beraat kararı verilmesi gerektiğine, cezada lehine olan hiçbir maddenin uygulanmadığına, gerekçe gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiğine ve sair temyiz nedenlerine ilişkindir. 2. Sanık ... müdafii tarafından sunulan süre tutum dilekçesinde, somut bir temyiz nedeni gösterilmemiştir. 3. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, eksik inceleme ile karar verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıklar ile katılan arasında alacak verecek meselesi bulunduğu, sanıkların olay günü katılanı zorla arabaya bindirip yaraladıkları, Turgutlu ilçesinde bir eve götürdükleri, cep telefonu ve parasını aldıkları iddiasına ilişkindir.

2. Manisa Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 26.06.2015 tarihli raporda, sanığın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı, vücudunda kemik kırığı bulunduğu, kırığın ... fonksiyonlara etkisinin 1. derece olduğunun tespit edildiği görülmüştür.

3. Dava dosyası içerisinde bulunan HTS kayıtlarına göre, katılanın kendisine ait telefondan en son olay günü görüşme yaptığı, bu tarihten sonra IMEİ numarası tespit olunan telefonun ilk kez sanık ... tarafından kullanıldığının tespit edildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları yönünden,

1. Dava dosyası içerisinde bulunan Manisa Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 26.06.2015 tarihli raporunda, katılanda kemik kırığı bulunduğunun tespit edilmesi nedeniyle, sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan ceza tayin edilirken, 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereği artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Katılanın aşamalardaki istikrarları anlatımları, dava dosyası içerisinde bulunan adli muayene raporları, HTS kayıtları, tanıklar K.A. ve M.K.'nin anlatımları birlikte değerlendirildiğinde, kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğuna dair mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin kararların bozulmasına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanık ... hakkında kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları yönünden,

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 02.09.2016 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları yönünden,

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli kararında sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden, gerekçe bölümünde belirtilen eleştiri dışında, herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları yönünden,

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,