Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/18607 K.2023/7098

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun)260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yozgat Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır. 2. Yozgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; Mağdur ve sanık beyanı, ele geçen paranın bir adet olmasına göre sanığın 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması gerekirken beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın mağdura verdiği paranın sahteliğini bilip bilmediğine ilişkindir.

2. Mağdurun, sahibi olduğu petrole gelip araç yıkayacağını ancak bozuk parasının olmadığını söyleyen sanığın verdiği 50,00 TL'lik banknotu bozup verdikten sonra 200,00 TL daha vererek bu parayı da bozmasını istediğini, parayı bozduktan sonra marketten ayrıldığını, gün sonunda kasada toplanan paraları muhasebeciye verdiğinde kasada tek olan ve sanığın vermiş olduğu paranın sahte olduğunu öğrendiğini belirterek müracaatta bulunduğu belirlenmiştir.

3. İşyerine ait güvenlik kamera görüntülerinden tespit edilen ve mağdur tarafından da teşhis edilen sanığın savunmasında, bir gün önce 1.230,00 TL parayı bankadan çektiğini, olay günü araç yıkamak için gittiğinde bozuk parası olmayınca 20,00 TL'lik banknotu bozması için marketteki şahsa verdiğini, üzerindeki paraların tamamını çıkartarak biraz daha para bozdurmak istediğini söyleyip içerisinden 200,00 TL'lik bir adet daha banknot verdiğini, şahsın da parayı bozdurduğunu, paranın sahteliğini bilmediğini ifade ettiği belirlenmiştir.

4. Türkiye Cumhuriyeti ... Bankası Kayseri Şubesinin 18.08.2015 tarihli Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile bir adet A342 734 147 seri numaralı 200,00 TL'lik banknotun sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurun anlatımı ve bu anlatımla uyumlu sanığın aşamalardaki savunması, ... Bankası raporu ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; adli sicilinde parada sahtecilik suçundan kaydı bulunmayan sanığın, bozuk parasının olmaması nedeniyle petrolde bozdurmak istediği sırada verdiği paranın sahteliğini bilerek tedavüle koyduğuna dair delil olmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR