Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/18954 K.2023/1117

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.11.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira ve zincirleme şekilde tehdit suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) müşteki ...'a karşı eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, müşteki ... ...'a karşı eylemi nedeniyle 267 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile her iki müştekiye yönelik 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle davalar açılmıştır.

2. Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan her iki müştekiye yönelik eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresi belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 6 ay 7 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

3. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar 08.04.2015 tarihinde kesinleştikten sonra denetim süresi içerisinde 14.08.2015 tarihinde işlenen kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a ve e) bentleri uyarınca 3.000,00 TL Adli para cezası ile cezalandırılmasına kesin olarak karar verilmiştir.

4. Mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın açıklanmasına karar verilerek hüküm aynen açıklanmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, hakkında bir şikayet olmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına ve haksız ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, amcası olan müşteki ... ... ve yengesi olan müşteki ... ile aralarında çıkan tartışmada, müştekilere evlerini yakacağını söyleyerek tehdit ettikten sonra müşteki ... ...'ın bıçakla kendisini yaraladığını, evlerinin camlarını kırdığını, müşteki ...'ın ise annesini darp ettiğini iddia ederek şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturmada soyut iddia dışında dava açmaya yeterli kanıt ve emare bulunamadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilerek sanık hakkında zincirleme şekilde tehdit ve iftira suçundan davalar açıldığı iddiasına ilişkindir. 2. Müştekiler ... ... ve ... anlatımlarında özetle, sanığın kendilerine hitaben evlerini yakacağını söyleyerek tehdit ettiğini beyan etmişlerdir.

3. Sanık savunmasında özetle, evlerinin camlarını kendisinin kırdığını ve kendisini yaraladığını beyan etmiş, adli muayene raporunda, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı,

4. Temyiz dışı sanık ... ..., talimatla alınan beyanında, müşteki ...'in kendisine vurduğunu, esas Mahkemesinde ise kimsenin kendisine vurmadığını beyan etmiş, adli muayene raporunda basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı belirtilmiştir.

5. Yeminli tanık olarak dinlenen ..., sanığın camları kırdığını ve kendisini yaraladığını, temyiz dışı sanık ... ...'ı ise kimsenin darp etmediğini ifade etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda atılı suçlardan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, kararın kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde kasten ... bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kaldırılarak, açıklanmasına karar verildiği anlaşılmakla, sanığın denetim süresi içinde işlediği uzlaşma kapsamında olmayan kasten yaralama suçundan Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17.12.2015 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı

maddesinin ikinci fıkrası ve 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a ve b) bentleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi nedeniyle hükmü açıklama koşullarının oluşması karşısında Tebliğnamedeki bozma isteyen bu düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Müşteki ... ...'a karşı iftira suçu yönünden yapılan incelemede;

a. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, müştekinin 18.03.2015 tarihli duruşmada şikayetçi olmadığını belirttiği ancak 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinde düzenlenen iftira suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olmayıp re'sen takibi gerektiren suçlardan olması nedeniyle sanığın bu hususa ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

b. Müştekiler, sanık ve tanık beyanları ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, Mahkemenin suçların sübutu ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Müşteki ...'a karşı iftira suçu yönünden yapılan incelemede;

İddianamede sevk maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası gösterildiği halde ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında aynı Kanun'un 267 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır. 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesin birinci fıkrasına aykırı olarak sanığın savunma hakkının kısıtlanmasında hukuka uygunluk görülmemiştir.

3. Müştekiler ... ... ve ...'a karşı zincirleme tehdit suçu yönünden yapılan incelemede ise;

Sanığın, hüküm tarihinden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile uzlaşma kapsamına sokulan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen tehdit suçunu uzlaştırma kapsamına girmeyen iftira suçu ile birlikte zaman ve mekan birliği içerisinde işlemediği anlaşılmakla, zincirleme tehdit suçu açısından uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiğinde hukuki zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

1. Müşteki ... ...'a karşı iftira suçu yönünden; Gerekçe bölümünde B-1 numarada açıklanan nedenle Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli kararında sanığın temyiz itirazı ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 2. Müşteki ...'a karşı iftira suçu yönünden; Gerekçe bölümünde B-2 numarada açıklanan nedenle Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA,